تشخیص توهین را به عهده‌یه شعور اعضای بالاترین بگذارید. شاید من خواستم بگویم آقای خامنه‌ای کمبود شرف دارد

اگر می‌خواهید کسی را روانی کنید یا دائم به روانش جراحت وارد کنید، نگذارید اصلن فحش بدهد.

می‌توان به حق یا ناحق به کسی فحش داد. می‌توان به حق یا ناحق به کسی توهین کرد. خواهش می کنم انقدر از بالا برایمان تصمیم نگیرید. حکومت‌هایمان به اندازه‌یه کافی همه چیز را به ما دیکته کرده‌اند، شما لااقل دیگر این کار را نکنید. تشخیص حق و ناحق را به عهده‌یه شعور اعضای بالاترین بگذارید. نمی‌خواهم بگویم که همه‌یه ما باشعوریم یا بی‌شعوریم و مجموعه‌یه ما همیشه باشعورانه یا بی شعورانه عمل می‌کند. هشدار بدهید، نظر بدهید، ایراد بگیرید، اما بگذارید شعور جمعی‌یه ما راه ارتقائش را از مسیر آزادی‌یه رای و آزادی‌یه انتخاب، پیدا کند.

توئی که به‌هیچ‌وجه از واقعی یا ناواقعی‌بودن یک خبر، اطلاعی نداری، چرا منفی میدی؟

انقدر سخته برات که قبول کنی عمال این حکومت در شهرستانی کوچک که در آن کنترل و فشار بر مردم، چندین برابر شهرهای بزرگ است، دانش‌آموزی متعلق به جنبش سبز را شبانه به خارج از شهر برده و بطری به آن جایش فرو کرده‌اند تا دیگران عبرت! بگیرند؟ انقدر سخته برات که قبول کنی عمال این حکومت راننده‌ی مینی‌بوسی را که آشکارا و به منظور تقویت تظاهرات در تهران، مینی‌بوسش را پر از دانشجو کرده و به تهران برده را به قتل رسانده باشند. مگر این حکومت فقط توی تهران یا توی زندان است که دست به قتل و تجاوز میزند؟

من خبرنگار نیستم و اگر خبری آوردم نه به‌خاطر خود خبر که به‌خاطر توصیه برای این بود که همونطور که مثلن کسانی که از شهرستان به تهران میآیند، دور ماشین و مینی‌بوس و اتوبوسشان را پرچم سبز نمی‌بندند، بهتر است که اصلن راننده را هم بی‌اطلاع بگذارند.

هرچند که شرم هم خوب چیزیه! اما باز هم اگر می‌خواهید، معلومه که می توانید منفی‌باران ‌کنید تا هیچ اثری از این لینک هم باقی نماند.

ما بالاترینی‌ها با 6 نفر، دهن مخالفین‌مون روُ می‌بندیم و این را حق دمکراتیک خود میدانیم

ما دهن می‌بندیم، لب میدوزیم و زیپ‌های خوشگلِ با اندازه‌های مختلف برای دهان‌های گشاد و گشادتر و گشادترتر، در انبانمان داریم. برای ما فرق نمیکنه ساحب‌*دهان کی باشه، فقط کافی‌یه که مخالف عقیده یا منافع یا مَسلحت یا سلیقه یا سیاستِ درستی که ما تشخیص می‌دهیم! نظری داده باشه. ما معنی‌ی خفه‌کردن را خوب فهمیده‌ایم و از حق قانونی‌ی خود، نهایت استفاده را می‌کنیم. کافیه مثلن کسی یه ایراد کوچیک محاوره‌ای از آقای موسوی، رعیس‌جمهور منتخب مردم ایران، اونجایی که گفته: « شبکه اینترنتی در فضای مجازی شکل گرفته» بگیره و بگه: « مگر در فضای غیر مجازی هم اینترنت شکل می گیرد؟»، تا منفی پشت منفی دهیم و حرف و نظرش را گم و گور کنیم. فرض محال، محال نیست. باور کنید اگر 30 سال پیش، بالاترینی وجود داشت، اجازه‌ی ابراز حتا یک ایراد یا نظر برعلیه خمینی، به هیچ کس داده نمیشد. همین چند وقت پیش، یکی در تجلیل از آقای احمد زیدآبادی‌ی گرامی، نوشته بود:

«احمد کوتاه نخواهد آمد میدانم و یقین دارم …. وبازجویان ستمگر هم … احمد دروغ نخواهد گفت... کوهی چون زید را ، با دستانی چنان نحیف و ناتوان له کردن از آن حرفهاست… احمد ممکن است از دست برود ، اما له نخواهد شد… زید آبادی حتی در انفرادی قبر گونه خود ایستاده ماند... او شکنجه ها شده و خواهد شد ، اما دروغ نخواهد گفت ، زیرا دروغ در ذات پاکش نیست... اگر کمرش را می شکنند ، اما استواریش را شکستن ممکن نیست … او سمبل آزادگی ، اخلاق ، آزاد اندیشی و مداراست و جان می دهد ، اما در برابر ظلم کرنش نخواهد کرد... احمد اما از جنس دیگری است...»
من هم که دیدم هنوز این عقاید چریکی‌ی عقب‌افتاده، به دست و پامون پیچیده و طرف داره اینطوری، حالا بگیم ناآگاهانه، مردم روُِ تشویق به تحمل شکنجه تا حد مرگ می‌کنه، براش نوشتم:
«شما دارید به اونایی که زیر شکنجه تاب نیاورده‌اند و به دروغ، اعتراف کرده‌اند، توهین میکنید. واقعن خجالت داره. بار مردم را زیاد نکنید. اگر روزی احمد اعتراف! کرد، آیا همین شما تهمت دروغگو، نااستوار، سازشکار، حقیر، ذات!کثیف [له‌شده، کرنش‌گر] را به او نخاهید بست؟»
و طرف هم اومد و به این نظرم، منفی داد!!


به مسعولین بالاترین: لطف نموده و امکان سانسور نظرات را، ناممکن کنید* و ضرر یا خطر! خاندن کلمات رکیک را ( با فرض! اینکه همه بالغیم و از این کلمات شنیده‌ایم و گوینده‌ی آن، خود آبروی خود را میبرد) به‌هیچ‌وچه با ضرر و خطر سانسور عقیده و انتقاد و نظر، یکسان نشمارید.
لطفن سانسورچی پرورش ندهید. سانسورچی پرورش ندهید. سانسورچی پرورش ندهید.

* البته به‌جز نظراتی! که هدفش به‌خطرانداختن امنیت افراد است

در مورد غلَت‌های املاعی